|
วงศ์ |
Moringaceae |
|
|
ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Moringa oleifera Lam. |
|
|
ชื่อไทย |
มะรุม |
|
|
ชื่อท้องถิ่น |
ผักอีฮึม, ผักเน้อไก่, บะค้อนก้อม(คนเมือง), ด่อผักไก่(ปะหล่อง), เช้าโกเหมาะ(กะเหรี่ยงแดง) |
|
|
ลักษณะทาง พฤกษศาสตร์ |
เป็นไม้ยืนต้นสูง 3-6 เมตรหรือใหญ่กว่าเปลือกสีขาว รากหนานุ่ม |
|
|
ใบ |
ใบสลับแบบขนนก 2 หรือ 3 ชั้น ยาว 20-60 ซนติเมตร ใบชั้นหนึ่งมีใบย่อย 8-10 คู่ ใบแบบรูปไข่รูปไข่หัวกลับรูปคู่ขนาน ใต้ใบสีเขียวอ่อน ใบอ่อนมีขนสีเทาขนาดใบยาว 1-3 เซนติเมตร |
|
|
ดอก |
ช่อดอกแบบช่อแยกแขนง ออกตามซอกใบ กลีบดอก 5 กลีบ สีขาวหรือขาวอมเหลืองแต้มสีแดงเข้าที่ใกล้ฐานด้านนอกยาว 1.4-1.9 เซนติเมตรกว้าง 0.4 เซนติเมตรปลายกลีบดอกกว้างกว่าโคน 4 กลีบ ตั้งตรง เกสรตัวผู้แยกจากกันสมบูรณ์ 5 อันไม่สมบูรณ์ 5 อันเรียงสลับกันมีขนสีขาว ที่โคนอับเกสรสีเหลืองเกสรตัวเมีย 1 อัน |
|
|
ผล |
ผลยาวเป็นฝัก 3 เหลี่ยม เมล็ดมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1 เซนติเมตร 3 ปีก |
|
|
สรรพคุณ / การใช้ประโยชน์ |
- ยอดอ่อนและผล นำไปประกอบอาหาร เช่น แกง(คนเมือง)
ดอกและยอดอ่อน นำไปประกอบอาหาร เช่นแกง(ปะหล่อง)
ดอกและยอดอ่อน ลวกจิ้มน้ำพริก, ฝักอ่อนนำไปแกง(กะเหรี่ยงแดง) |
|
|
อ้างอิง |
เต็ม สมิตินันทน์,2544. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย. ส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิชาการป่าไม้ กรมป่าไม้, กรุงเทพฯ.
ลักษณะ โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริฯ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/herbs_06_7.htm |
|
|
สภาพนิเวศ |
- |
|
|
เอกสารประกอบ |
“มะรุม” พืชสมุนไพร แต่ไม่ใช่ “ยาวิเศษ” ,
|