- เปลือกต้น ใช้ทำเชือก(ลั้วะ) 
- เปลือกต้น ลอกออกแล้วนำไปขาย กิโลกรัมละ 10-20บาท(ลั้วะ,ไทลื้อ,คนเมือง,ม้ง,ขมุ)
  ใบ หั่นหยาบๆใช้เป็นอาหารหมูได้(เมี่ยน)
  ใบ ใช้เลี้ยงวัว(ไทลื้อ)
  ใบ หั่นแล้วต้มผสมรำเป็นอาหารหมู(คนเมือง,ม้ง) 
  ยอดอ่อน ต้มให้หมูกิน(ไทใหญ่)
- เปลือกลำต้น   ใช้เปลือกลำต้นที่แห้งแล้ว ประมาณ 6-9 กรัมนำมาบดให้ละเอียด หรือทำเป็นยาก้อนเล็กๆ หรือใช้ต้มเอาน้ำกิน เป็นยาแก้บวมน้ำ ขับปัสสาวะ แก้ไอ เป็นบิดอุจจาระเป็นเลือด และผู้หญิงที่เลือดตก หรือนำเอาเผาไฟให้เป็นเถ้าแล้วบดให้ละเอียดใช้แต้มตา แก้ตาเป็นต้อ
	  ใบ   ใช้ใบสดประมาณ 3-6 กรัม นำมาต้มแล้วคั้นเอาน้ำ กินเป็นยาแก้บวมน้ำ กระอักเลือด อาเจียนออกมาเป็นเลือด เลือดกำเดาไหลไม่หยุด หรือนำมาบดให้ละเอียดเป็นผง แล้วทำเป็นยาเม็ดกิน แก้ปัสสาวะเป็นหนอง หูอื้อ ตาไม่สว่าง หรือนำมาตำคั้นเอาน้ำ หรือเอากากมาพอกบริเวณที่เป็นบาดแผลมีเลือดออก แก้พิษสัตว์กัดต่อย ผื่นคัน เป็นต้น
	  กิ่งก้านอ่อน   ใช้เปลือกกิ่งก้านอ่อน นำมาตำให้ละเอียดคั้นเอาน้ำกินแก้ก้างปลา หรือกระดูกติดคอ โรคตาแดง หรือเอากากพอกบริเวณที่เป็นผื่นคัน และบาดแผลที่มีเลือดออกเป็นต้น
	  ผล   ใช้ที่แห้งแล้วประมาณ 3-12 กรัม นำมาต้มน้ำกินหรือใช้บดให้ละเอียดแล้วผสมกับสุราทำเป็นยาก้อนเล็ก เป็นยาบำรุงไต และตับ ชูกำลัง ตาเป็นต้อ บวมน้ำ เป็นต้น หรือนำมาตำแล้วใช้พอกบริเวณที่เป็นฝีมีหนอง เป็นต้น
	  น้ำยาง   ใช้น้ำยางที่สด นำมาทาบริเวณที่เป็นกลากเกลื้อน บาดแผล แก้บวมน้ำ และแก้แมลงพิษกัดต่อย เป็นต้น
	  รากและเปลือกราก   ใช้รากและเปลือกรากที่แห้งแล้วประมาณ 3-6 กรัม นำมาต้มเอาน้ำกินเป็นยาแก้ไข แก้ไอ แก้บวมน้ำ ขับปัสสาวะ ปวดฝี หรือนำมาหั่น บดให้เป็นผงละเอียด ใส่บริเวณที่เป็นแผลมีเลือด แผลฟกช้ำเป็นต้น [1]