- น้ำยาง ใช้ใส่แผลสดช่วยสมานแผล(เมี่ยน,คนเมือง)
  น้ำยาง ใช้ทาแผลปากเปื่อย มีดบาด ช่วยให้แผลหายเร็ว(คนเมือง)
- ราก มีลักษณะคล้ายรากมันสำปะหลัง เผาไฟแล้วกินได้ 
  ต้น ยางต้นใช้ทาแผลอักเสบเรื้อรัง 
  ใบ น้ำต้มใบกินเป็นยาถ่าย และสระผมแก้เหา
  เมล็ด มีน้ำมันประมาณ 30% กินเป็นยาถ่ายอย่างแรง และทำให้อาเจียน แต่มีอันตรายมาก ถึงขนาดใช้เป็นยาเบื่อได้ จึงไม่นิยมใช้กัน หีบเอาน้ำมันได้ ใช้ทั้งภายในและภายนอก เป็นยาทำให้แท้งบุตร[6]  
- เปลือกลำต้นมีรสฝาด นำมาปรุงเป็นยาแก้อาเจียน แก้ท้องเสีย แก้ปวดเบ่ง แก้ปวดเมื่อยตามข้อ แก้ลงแดง และเป็นยาคุมธาตุ เป็นต้น [1]