- ผล รับประทานได้ หรือนำไปดอง(ขมุ)
  ผล รับประทานได้ มีรสเปรี้ยวฝาด, เปลือกต้นใช้ประกอบอาหาร เช่น ขูดใส่ในแกงหรือ ลาบ(ไทใหญ่)   
  ผล รับประทานได้  ทำให้ชุ่มคอ(กะเหรี่ยงแดง) 
  ผล รับประทานได้ มีรสเปรี้ยวฝาด(กะเหรี่ยงเชียงใหม่,คนเมือง,ลั้วะ)  
  ผลแก่ รับประทานแก้กระหายน้ำ(เมี่ยน)
  ปมที่กิ่ง เคี้ยวกินแก้ไอ และเจ็บคอ(กะเหรี่ยง)    
- ยอดอ่อน ทุบแล้วนำไปห่อด้วยผ้าแล้วเอามากดทับลงบนแผลอักเสบที่ผิวหนังเด็ก (ยาจู้) ซึ่งมักจะเกิดบริเวณขาหนีบ ช่วยทำให้แผลแห้งเร็ว ใช้แทนแป้งทาตัว(คนเมือง)
  ผล รับประทานเป็นผลไม้ มีสรรพคุณแก้อาการเจ็บคอ(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน)   
  ผล กินสดช่วยรักษาแผลสด เช่น แผลมีดบาด(ไทใหญ่)  
  ผลแก่ รับประทานช่วยรักษาแผลร้อนในในปาก(ม้ง)
- ผล ทุบให้ละเอียดแล้วนำไปต้ม ใช้ย้อมผ้าให้สีเขียวอ่อนๆ(กะเหรี่ยง) 
- ลำต้น ใช้ทำฟืน(ขมุ)
- ราก น้ำต้มรากกินเป็นยาลดไข้, เป็นยาเย็น, ฟอกเลือด  และทำให้อาเจียน ถ้ากลั่นรากจะได้สารที่มีคุณสมบัติเป็นยาฝาดสมานที่ดีกว่าสีเสียด (catechu)  
  ต้น เปลือกเป็นยาฝาดสมาน 
  ใบ น้ำต้มใบใช้อาบลดไข้ 
  ดอก มีกลิ่นหอมคล้ายผิวมะนาว, ใช้เข้าเครื่องยาเป็นยาเย็น, และยาระบาย 
  ผล ใช้ได้ทั้งผลสดและผลแห้ง, มีฤทธิ์กัดทำลาย, เป็นยาเย็น, ยาฝาดสมาน, ลดไข้, ขับปัสสาวะ, ระบาย, บำรุงหัวใจ, ฟอกเลือด; น้ำคั้นผลสด, มีปริมาณวิตามินซีสูงกว่าน้ำส้มคั้นประมาณ 20 เท่า ในปริมาณเท่ากัน, ใช้แก้โรคลักปิดลักเปิด 
  ยางผลใช้หยอดตาแก้ตาอักเสบ (10), กินเป็นยาช่วยย่อย และขับปัสสาวะ
  เนื้อผลแห้งที่เรียกว่า Emblic myrobalan ใช้เป็นยาฝาดสมาน, เพราะมี tannin แก้โรคริดสีดวงทวาร, แก้บิด, ท้องเสีย, ใช้ควบกับธาตุเหล็กแก้โรคดีซ่านและช่วยย่อย ถ้าหมักผลจะได้แอลกอฮอล์ กินแก้อาหารไม่ย่อย, แก้ไอ และแก้โรคดีซ่าน [6] 
- ราก แก้ไข้ ฟอกโลหิต 
  เปลือก สมานแผล
  ใบ ลดไข้ 
  ดอก ระบายท้อง 
  ผล แก้ไอ แก้ไข้ ละลายเสมหะ บำรุงร่างกาย เป็นยาระบาย แก้เลือดออกตามไรฟัน [5]