- ราก ต้มรวมกับพืชชนิดอื่น เช่น หญ้าถอดปล้อง รักษาโรคนิ่ว(กะเหรี่ยงเชียงใหม่) 
  ราก ต้มน้ำดื่ม แก้อาการโรคกระเพาะอาหารหรือกระเพาะปัสสาวะอักเสบ(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน)
  ราก ต้มน้ำดื่ม แก้อาการปัสสาวะขัด(ไทใหญ่)
  ราก นำมาต้มน้ำดื่มรักษาโรคนิ่ว(ไทลื้อ,ลั้วะ)
  ราก ต้มกินเป็นยารักษาโรคนิ่วร่วมกับแก่นต้นคูน หญ้าถอดปล้อง ใบสับปะรด และแก่นฝาง(ขมุ)
- ผลแห้ง ใช้ร้อยประดับลงบนเสื้อผ้าของชาวกะเหรี่ยง(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน,กะเหรี่ยงเชียงใหม่)
- ราก นำมามัดทำเป็นยาชงทาน เพราะมีสารพวก coixol ซึ่งใช้ขับพยาธิในเด็ก
	เมล็ด นำมาทำเป็นยาบำบัดหลอดลมอักเสบ ปอดอักเสบ มีน้ำขังในปอด และถ้านำมาหมักจะได้แอลกอฮอล์ซึ่งใช้ในโรคไขข้ออักเสบ แต่ถ้าคนที่ฟื้นไข้ใหม่ๆ ก็นำเมล็ดมาชงซึ่งเป็นอาหารที่มีคุณค่ามาก เป็นยาเย็น และขับปัสสาวะ [1]  
	- สรรพคุณความเชื่อ
	  เมล็ดเดือยรสมันเย็นจืด ขับปัสสาวะ บำรุงม้าม ตับ ปอด แก้ท้องเสีย บวมน้ำ แก้ปวดเข่า ปวดข้อ ไขข้ออักเสบ บำรุงกำลัง ป้องกันการเกิดฝีในลำไส้ หูด ยับยั้งการเกิดมะเร็งในกระเพาะอาหาร มะเร็งมดลูก แก้ชักกระตุก แก้ร้อนใน กระหายน้ำ แก้ทางเดินหายใจ ทางเดินปัสสาวะอักเสบ ขับเสมหะ ช่วยย่อยอาหาร บำรุงเส้นผมและผิวหนังให้ผิวพรรณสวยงาม แก้ไข้แก้ไอ ไอเป็นเลือด แก้หลอดลมอักเสบ ปอดอักเสบ ปอดอ่อนแอ แก้น้ำคั่งในปอด เป็นอาหาร บำรุงกำลังคนฟื้นไข้ แก้เหน็บชา ตกขาว เมล็ดหมักให้แอลกอฮอล์รักษาโรคข้ออักเสบ
	  ราก รสขื่น ชงน้ำดื่มขับพยาธิในเด็ก บำรุงม้าม ฆ่าพยาธิ แก้ดีซ่าน บวมน้ำ แก้ประจำเดือนผิดปกติ ตกขาวผิดปกติ แก้ปวดท้อง
	  ตำราจีนเชื่อว่า เมล็ดเดือยรสเย็นบดผสมข้าวต้มบำรุงกำลัง หล่อลื่นกระเพาะอาหารและลำไส้ แก้บวมช้ำ ปวดข้อเรื้อรัง แก้ไข แก้ท้องเสีย เหน็บชา ชักกระตุก ฝีหลายหัวในลำไส้ ตกขาวมากกว่าปกติ แก้ร้อนใน [3]