ราก เป็นรากฝอย แผ่กระจายหาอาหารบริเวณผิวดินและลึกไม่เกิน 10-12 นิ้ว เป็นพืชล้มลุกประเภทใบเลี้ยงเดี่ยว หัว (bulb) ในดิน แต่ละหัวประกอบด้วยกลีบ (เป็นใบสะสมอาหาร) หลายกลีบเรียงซ้อนกันเป็นชั้นๆ บางพันธุ์แต่ละหัวมีเพียงกลีบเดียว เรียกว่า กระเทียมโทน แต่ละกลีบมีเปลือกหรือกาบ (sheathing leaf) หุ้มโดยรอบและสามารถแยกออกจากหัวเป็นอิสระได้ แต่ละกลีบสามารถนำไปปลูกได้หนึ่งต้นหรือหนึ่งหัวเป็นอย่างน้อย มีหลายสีแตกต่างกันไปตามพันธุ์ เช่น ขาว ชมพูหรือม่วง รูปทรงของหัวมีหลายแบบตั้งแต่ทรงกลมแป้น กลมรี กลมสูงและขนาดของหัวแตกต่างกันไปตามพันธุ์และสภาพพื้นที่ที่ปลูก เมื่อกระเทียมแก่จะมีแกนแข็ง (ก้านช่อดอก : peducle) เจริญงอกออกมาจากส่วนกลางของหัว 
ใบ มีรูปร่างแคบ ลักษณะแบนยาวประมาณ 1-1.5 ฟุต กว้างประมาณ 1-2.5 ซม. ปลายใบแหลม จำนวนประมาณ 14-16 ใบต่อต้น 
ดอก เป็นช่อ (umbel) ก้านช่อดอกยาว ดอกติดเป็นกระจุกที่ปลายก้านช่อที่มีลักษณะกลม ประกอบด้วยดอกหลายดอก มีกาบหุ้ม (bract) เป็นจะงอยยาว กลีบดอกมี 6 กลีบ ยาวประมาณ 6 มม. กลีบดอกมีรูปร่างยาวแหลม สีขาวแต้มสีม่วงหรือสีขาวอมชมพู ก้านดอกยาวเล็ก อับเรณู (anther) หันออกไปทางด้านนอกของดอก 
เมล็ด สามารถขยายพันธุ์ได้เช่นเดียวกับกลีบกระเทียม ปกติการปลูกกระเทียมในประเทศมักจะไม่รอให้ออกดอกหรือติดผลหรือเมล็ด [3]