- ยอดอ่อนลนไฟ ใช้ประกอบอาหารเพื่อเพิ่มรสเปรี้ยว เช่น แกงส้มปลา(เมี่ยน,กะเหรี่ยงแดง)
  ยอดอ่อนและดอก นำไปประกอบอาหาร เช่น ยำ หรือนำไปลวกและรับประทานสดจิ้มน้ำพริก(คนเมือง)
  ใบ รับประทานสดหรือนำไปหมกกับเกลือกินแบบเมี่ยง(ลั้วะ)
  ผล รับประทานได้(ลั้วะ,กะเหรี่ยงเชียงใหม่)
  ใบอ่อน สับให้ละเอียดเป็นส่วนผสมในการทำลาบ, ผล รับประทานได้ มีรสหวานฝาด(ปะหล่อง)
  ใบอ่อน นำไปต้มแล้วใช้ห่อเกลือกินแบบเมี่ยง(ขมุ)
  ยอดอ่อนและดอกอ่อน ยำใส่ปลากระป๋อง มีรสเปรี้ยวและฝาด(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน)  
  ผลสุก รับประทานได้(ม้ง)
- เปลือกต้นหรือยอดอ่อน นำมาต้มน้ำดื่มแก้อาการท้องเสีย(ม้ง)  
- ใบ เชื่อว่ามีสรรพคุณแก้ท้องร่วงด้วย อาจใช้ต้มให้หมูที่มีอาการท้องร่วงกินเป็นยาก็ได้(เมี่ยน)
- ชาวเขาโดยทั่วไปกินผลสุก  เผ่าม้งและลีซอใช้เนื้อไม้   เปลือก  ลำต้น  และใบต้มน้ำดื่มเป็นยาแก้เจ็บคอ   เสียงแห้ง  และใช้แก้โรคบิค  ท้องเดิน [9]   
- ไม้เนื้อแข็ง  ใช้ประโยชน์ในงานก่อสร้าง  ทำสะพาน   เครื่องฟอร์นิเจอร์   เปลือกใช้ย้อมภาชนะใช้สอยประเภทกระบุง  ตะกร้าหรือเครื่องเรือนที่ทำด้วยหวายหรือไม้ไผ่ [9]  
- การใช้ประโยชน์เป็นยาพื้นบ้าน  เปลือกลำต้นดำผสมอาหารรสจัดแก้ท้องเสีย   เนื้อไม้ต้มน้ำดื่มแก้เลือดกำเดาและบำรุงโลหิต  ดอกแก้เสมหะ   ลมจุกเสียด  ท้องอืดท้องเฟ้อ [9]
- เนื้อไม้ รสฝาดขม บำรุงโลหิต แก้ไข้เพื่อโลหิตและกำเดา
ดอก รสร้อนหอม แก้จุกเสียด แก้ท้องขึ้น แก้เสมหะและลม [4]