"- ดอกที่เอาเกสรออกแล้ว รับประทานได้โดยนำไปทอดหรือ ผัดน้ำมัน(เมี่ยน)
  ดอก ประกอบอาหารโดยการแกง(คนเมือง) 
  ยอดอ่อน ลวกกินกับน้ำพริก(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน,ปะหล่อง)   
  ดอก ลวกหรือรับประทานสดจิ้มน้ำพริก(คนเมือง,ปะหล่อง)
- เครือสด มีความเหนียวใช้มัดสิ่งของแทนเชือก หรือใช้รัด เหนือแผลงูกัดป้องกันพิษงูแพร่กระจาย(คนเมือง)
- เครือ ใช้รัดแผลงูกัด ช่วยทำให้แผลไม่บวม(เมี่ยน)
  เครือ ต้มน้ำดื่ม แก้โรคเบาหวาน หรือใช้แก้พิษ เช่น พิษจากยาฆ่าแมลง หรือสารเคมี(คนเมือง)
  เครือ ใช้เคี้ยวกิน แก้อาการเมาค้าง(ขมุ)
  เครือ ตากแห้งใช้เข้ายาห่มตำรับไทลื้อ บำรุงร่างกายและผิวพรรณเครือ ลนไฟแล้วนำมาเป่าลมใส่หูรักษาอาการหูอื้อหรือใช้รัดเหนือบาดแผลงูกัดป้องกันพิษแพร่กระจาย(ไทลื้อ)
  เครือ ต้มอาบสำหรับเด็กที่ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ไม่สบาย(ปะหล่อง)
  ใบ นำมาทุบแล้วแช่น้ำ ให้เด็กอ่อนอาบแก้ไข้(กะเหรี่ยงเชียงใหม่)   
  ใบและลำต้น ขยี้ใส่แผลแก้อาการแมลงสัตว์กัดต่อย ทั้งต้มอาบ แก้อาการตัวบวม(กะเหรี่ยงแดง)
  ใบ ใช้ต้มกับใบเตยแล้วเอาน้ำดื่มรักษาอาการที่เกิดอาหาร เป็นพิษ เถา ตากแห้งแล้วใช้ฝนใส่บาดแผลร่วมกับพญายอ ช่วยให้แผลหายเร็ว(คนเมือง)  
  ใบ นำมาตากแห้ง ใช้ชงดื่มแทนชา, เครือ ตำแล้วคั้นเอาน้ำ หรือนำไปตากแห้งแล้วนำมาต้ม ดื่มเป็นยาถอนพิษ และรักษาโรคกระเพาะ(คนเมือง)
- เครือ นำไปห้อยคอสุนัขที่ถูกงูกัด เชื่อว่าจะช่วยแก้พิษงู(กะเหรี่ยงแดง)
-  ราก แก้อักเสบ แก้ปวดบวม ราก เถา และใบ ถอนพิษเบื่อเมา แก้เมาค้าง แก้ประจำเดือนมาไม่ปกติ แก้ปวดหู แก้ปวดบวม แก้ไข้ ใบ ถอนพิษทั้งปวง [5]  
ทั้งต้นจะมีรสเย็นใช้ถอนพิษยาเบื่อเมา หรือใช้ปรุงเป็นยาเขียว ถอนพิษไข้ และพิษทั้งปวง รากและเถา ใช้กินเป็นยารักษาอาการร้อนในกระหายน้ำรักษาพิษร้อนทั้งปวง [1]  
- ชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยงใช้ใบกินสด   ตำพอก   ต้มน้ำราดแผลที่ถูกสัตว์มีพิษ  เช่น  งู  ผึ้ง  ต่อ  แตน  มด  ตะขาบ  กัดต่อย [11]"
