- ใบอ่อน นำไปต้มแล้วใช้ห่อเกลือกินแบบเมี่ยง(ขมุ)
  ยอดอ่อน รับประทานสดกับน้ำพริก หรือตำมะม่วง(คนเมือง)
- เปลือกต้น ฟั่นเป็นเชือก(คนเมือง)
- เนื้อไม้ ใช้สร้างบ้านได้ดี มอดไม่กิน เพราเนื้อไม้มีรสฝาด(คนเมือง)
- เปลือกต้น ต้มรวมกับฝ้าย ใช้ย้อมผ้า ให้สีเหลืองอ่อน(คนเมือง)   
- เปลือกต้น นำมาทุบใช้เป็นเบาะปูรองนั่งหลังช้าง หรือรองของไว้บนหลังช้าง(คนเมือง)
  เปลือกต้น เอามาทำคบไฟ จุดไฟใช้ควันไล่แมลง ริ้น ไร หรือยุง(คนเมือง)
- เปลือกและผล ใช้เป็นยาฝาดสมาน ใบ มีสาร tannin 19% ซึ่งจะมีรสฝาด ใช้ปรุงเป็นน้ำมันสมานแผล หรือใช้ผสมกับเครื่องยาอื่น ๆ 
  ดอกและน้ำจากเปลือกผล ใช้ผสมกับน้ำผึ้งใช้ทานเป็นยาแก้หวัด แก้ไอ ทำให้ชุ่มคอ และเป็นยาบำรุงสำหรับสตรีหลังจากคลอดลูกแล้ว 
  ผล เป็นยาในการช่วยย่อยอาหาร 
  เมล็ด เป็นยาแก้พิษ 
  ราก เปลือก และใบ ใช้เป็นยาเบื่อปลา[1]