- กิ่งแก่ นำไปต้มกินเป็นน้ำชา(เมี่ยน)
- แก่นไม้ ต้มกินเป็นยารักษาโรคนิ่วร่วมกับรากมะเดือยหิน หญ้าถอดปล้อง ใบสับปะรด แก่นต้นคูน(ขมุ)
  กิ่ง ตัดเป็นท่อนๆแล้วตากแห้ง แล้วนำไปต้มน้ำดื่มเป็นยาแก้อาการปวดหลังปวดเอว(ลั้วะ)
  เมล็ดแก่แห้ง นำไปต้มน้ำดื่มรักษาโรคความดันโลหิตสูงหรืออาจจะบดเป็นผงแล้วกินก็ได้(เมี่ยน) กิ่งแก่ นำไปต้มกินเป็นน้ำชา(เมี่ยน)  
  แก่นไม้ ตากแห้งผสมกับเปลือกลำต้นนางพญาเสือโคร่ง ลำต้นฮ่อสะพายควาย ม้ากระทืบโรง ตานเหลือง มะตันขอ ข้าวหลามดง หัวยาข้าวเย็น ไม้มะดูก และโด่ไม่รู้ล้มต้มน้ำ ดื่มเป็นยาบำรุงกำลัง แก้อาการปวดเมื่อย หรือใช้ต้มน้ำดื่มเป็นยาบำรุงเลือด(คนเมือง)
- แก่นไม้ นำมาต้มน้ำดื่มผสมกับใบเตย หรือผลมะตูม ช่วยให้มีสีสันสวยงาม(ไทลื้อ)
- สรรพคุณความเชื่อ
	  เนื้อไม้และแก่นฝาง รสขื่นขมหวานฝาด ใช้แก้ปวดท้องร่วง แก้ธาตุพิการ แก้ร้อน ยาบำรุงโลหิตสตรี ขับประจำเดือน แก้ปอดพิการ ขับหนอง แก้โลหิตออกทางทวารหนักและเบา รักษาน้ำกัดเท้า แก้คุดทะราด แก้เสมหะ เลือดกำเดา [3]  
  	ขับประจำเดือน ใช้แก่น 5-15 กรัม ต้มกับน้ำ 2 ถ้วยแก้ว เติมเนื้อมะขามเปียกที่ติดรก (แกะเมล็ดออกแล้ว) ประมาณ 4-6 ฝักเคี่ยวให้เหลือ 1 แก้ว รับประทานเช้า-เย็น [3]  
	  รักษาน้ำกัดเท้า ใช้แก่น 2 ชิ้น ฝนกับน้ำปูนใสให้ข้น ทาบริเวณน้ำกัดเท้าเนื่องจากแก่นฝางมีสารฝาดสมาน [3]  
	  แก้ท้องร่วงท้องเดิน ใช้แก่น 3-9 กรัม ต้มกับน้ำ 2 ถ้วยแก้ว เคี้ยวให้เหลือ 1 ถ้วยแก้ว รับประทานครั้งละครึ่งถ้วยแก้ว หรือใช้ฝาง 1 ส่วนน้ำ 20 ส่วน ต้มเคี้ยว 15 นาที รับประทานครั้งละ 2-4 ช้อนโต๊ะ หรือ 4-8 ช้อนแกง [3]  
	  แก่นฝางขับหนอง รักษาอาโปธาตุ (ธาตุน้ำ) ไม่ให้ร้อน บำรุงโลหิต แก้ปอดพิการ แก้ลม แก้เสมหะ ขับเลือด แก้คุดทะราด แก้ธาตุพิการ แก้ร้อน แก้โลหิตตกทางทวารกนักและทวารเบา
	ใช้เครื่องเรือนชั้นดี สีของเนื้อไม่ออกแดงหรือน้ำตาลเข้ม 
ปลูกเป็นไม้ประดับได้  [3]