- หัวใต้ดิน นำไปนึ่งหรือต้มกิน, ยอดอ่อน นึ่งกินกับน้ำพริก(ลั้วะ)
  หัวใต้ดิน นำมานึ่งหรือเผากินเป็นอาหารว่าง(ลั้วะ)
  หัวใต้ดิน นำมาขูดเป็นเส้นแล้วนำไปนึ่งใช้รับประทาน แทนข้าวในยามขัดสน(เมี่ยน)
- หัวใต้ดิน เมื่อทำให้สุกกินได้ มีสรรพคุณทางยาเป็นยาขับปัสสาวะ แก้บิด ลำไส้อักเสบ ริดสีดวงทวาร บำรุงธาตุ แก้น้ำเหลืองเสีย ขับพยาธิ เจริญอาหาร แก้ปวดท้อง ท้องย้อย เป็นยาขม ยาเย็น และขับน้ำนม  หั่นเป็นแผ่นบางๆ  ใช้ปิดแผลแก้อักเสบได้ [6]  
- ชาวเขาแทบทุกเผ่าใช้ใบและยอดอ่อนกินเป็นผักสด  หรือผักลวก  ใช้หัวย่อยเผาไฟกินเนื้อในเป็นอาหารแป้ง  ม้งใช้รากตำเป็นยาพอกแก้สิวฟ้า และแก้ไผ่(8)  เย้าให้หัวฝานตากแห้ง  ปรุงเป็นอาหารแป้งและกินเป็นยาแก้โรคกระเพาะ [9]
- หัว นำมาทุบแล้วนำไปใส่แผลให้สุนัข(เมี่ยน)