- ฝักอ่อน เผาแล้วขูดเปลือกออกกินกับน้ำพริก(ลั้วะ)
  ผลดิบ ย่างไฟแล้วใช้รับประทานกับลาบ มีรสขม(ปะหล่อง)
  ฝัก นำไปเผา แล้วซอยเป็นชิ้นๆเล็กกินกับลาบ, ดอก ลวก กินกับน้ำพริก(คนเมือง)   
  ยอดอ่อน นำไปลวก ฝักนำไปเผา กินกับน้ำพริก(กะเหรี่ยงแดง)  
  ฝักอ่อน เผาไฟกินกับน้ำพริก(กะเหรี่ยงเชียงใหม่)   
  ผล รับประทานได้(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) 
  ฝัก เผาไฟแล้วขูดเปลือกออกใช้กินกับลาบ, ยอดอ่อน นึ่งกินกับน้ำพริก(ลั้วะ)
  ฝัก ปิ้งไฟแล้วใช้รับประทานกับน้ำพริก เปลือกต้น ขูดใส่ ลาบ (ม้ง)   
- ตำผสมกับหญ้าเอ็นยืด (ด่อยางยืด) และไพล (หัวหม่ะสะล่าง) ใช้เป็นยาประคบแก้อาการปวดเมื่อย(ปะหล่อง)     
  เปลือกต้น ปิ้งไฟ นำไปฝนใส่น้ำ แล้วดื่มน้ำแก้ไข้ตัวร้อน(คนเมือง)  
- เปลือกต้น สับเป็นชิ้นเล็กๆ นำไปต้มรวมกับฝ้าย ใช้ย้อมผ้า ให้สีเขียวขี้ม้า(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน,ไทลื้อ)
  เปลือกต้น ใช้เป็นสีย้อมธรรมชาติให้สีเขียวอ่อนเปลือกต้น (ปะหล่อง)
- ฝัก เผาไฟแล้วกินเป็นผักจิ้มหรือเผาจนเป็นถ่านแล้วใช้ ผสมแป้งทำขนมดำ(ขนมเปียกปูน)ใช้ในพิธีตานขัวหรือใช้กินเล่น(เมี่ยน)