- ใบ ขยี้ถูตามร่างกายช่วยป้องกันยุงกัด(ไทลื้อ)
  ลำต้น มีกลิ่นหอม ช่วยไล่ยุง(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน)
  ต้น ปลูกรอบบ้าน คอกสัตว์เลี้ยง เพื่อไล่ยุง(ปะหล่อง)
- ใบ นำไปทำน้ำหมัก ใช้เป็นยาฆ่าแมลง(ปะหล่อง)
  ใบ นำไปเผาไฟ ใช้ไล่ยุง หรือทำน้ำหมัก ใช้พ่นไล่แมลง(คนเมือง)
- ใบ ขยี้ทาตัวกันยุงกัดและแมลงรบกวน(คนเมือง)
- ต้น ใช้เป็นยาแก้ปากแตกระแหง แก้ริดสีดวงในปาก ขับลมในลำไส้ แก้แน่น ขับโลหิตระดูหรือผู้ที่มีครรภ์ทานเข้าไปจะทำให้แท้งได้ นอกจากนี้ยังจะแก้โรคต่าง ๆ ได้แต่ก็ไม่ระบุว่าเป็นส่วนใดของลำต้น เช่น แก้แผลในปาก แก้ตานชางในลิ้นและปาก บำรุงไฟธาตุ แก้ไข้ แก้อาเจียน และแก้ริดสีดวงตา [1]
- นอกจากจะเป็นพืชทางยาที่ใช้เดี่ยว ๆ แล้วนำไปผสมรวมกับสมุนไพรอื่น ๆ จะเป็นยาได้ เช่น 
  ต้น แก้ลมพานไส้ แก้ธาตุ แก้เลือดลมไม่ปกติ 
  ราก แก้ลมจิตรวาด หัวใจกระวนกระวายฟุ้งซ่าน 
  ใบ ใช้เป็นยาคุมกำเนิด ชำระล้างลำไส้มิให้เกิดซาง 
  น้ำมัน ทาป้องกันยุง[1]
- ราก และ ต้น แก้แผลในปาก แก้ปากแตกระแหง ทำให้แห้ง ขับระดู ขับลมในลำไส้ แก้อาการแน่นจุกเสียด แก้อาเจียน แก้ไข้ น้ำมันจากต้นทาป้องกันยุง [7]